Tags

, , , , , , , , ,

กลับมาหลังหายหัวไปนานค่ะ แฮ่ ช่วงนี้กำลังวุ่น ๆ กับการทำงานครั้งแรกในชีวิต สนุกดีค่ะ แต่ก็เต็มไปด้วยความปวดหัว ฮา

จริง ๆ ดองฟิคไว้เยอะมากเลยล่ะค่ะ มีหลายอันเลยที่ยังไม่ได้เอาลง ดองไว้นานเกิ๊น จะทยอยเอามาลงนะคะ

ยังคงวนเวียนอยู่กับคู่เดิม หนีไปไหนไม่รอดจริง ๆ ล่ะค่ะ ส่วนพล็อตก็ได้จากเพื่อนคนเดิม คนที่คิดพล็อตเด็กแว้นให้เรานั่นล่ะค่ะ ลองเขียนตามที่มีคนคิดให้ก็สนุกไปอีกแบบนะคะ ได้ลองอะไรหลาย ๆ อย่างที่ตามปกติเราไม่นึกเขียน (หรือที่ถูกควรพูดว่านึกไม่ถึงมากกว่า…) แต่ยังไงก็ได้เป็นฟิคเรื่องนี้มาล่ะค่ะ เอาเป็นว่าเข้าเรื่องดีกว่านะคะ

คำเตือน

นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับชายรักชาย หรือ boy’s love ใครที่ไม่รู้จัก ไม่ชอบ หรือใด ๆ ก็ตามแต่รบกวนช่วยเปลี่ยนไปหน้าอื่นนะคะ และอีกประการหนึ่งวันช็อตเรื่องนี้เขียนขึ้นเพื่อสนองนี้ดตามจินตนาการคนแต่ง บุคคลในเรื่องมีตัวตนจริงแต่ไม่ได้เป็นไปตามในเรื่องค่ะ

 

[One Shot – SixTONES] Tweet to You?

Pairing : Jesse x Matsumura Hokuto ; Tanaka Juri x Kyomoto Taiga

 

Juttan in love~ @Juttan_sama . 2 ชั่วโมงที่แล้ว

แค่รอยยิ้มของคนคนเดียว ชีวิตก็มีความสุขแล้ว #ไทกะน่ารัก #รู้สึกเหมือนโลกสว่างไสว #ใจสั่นหนักมาก #เขินมากกกกก (///////)

Yakiniku DAISUKI!!!! @Shin-0n-The-Beach @Juttan_sama เต๊าะอีกละ ( –   – )

อย่ายุ่งกับไทจังนะ!! @MyuMyu_Kawaii @Juttan_sama เดี๋ยวเถอะไอ้คุณจุ๊ตัน อย่ามายุ่งกับเพื่อนฉันนะเว้ย!!! (#/=[]=)/

Juttan in love~ @Juttan_sama @MyuMyu_Kawaii เอาเวลาหวงก้างไปหาที่รักของตัวเองดีกว่ามั้ย 😛

HAPPY LIFE with YUGO @COACH-KOCHI @Juttan_sama @KyomoTai เค้าว่างั้นแหนะ เคียวโมะจัง

SixTONES_Hime – samA @KyomoTai @Juttan_sama @COACH-KOCHI ช่างมันเถอะโคจิ ก็ดีแต่เพ้อเจ้อไปเรื่อยเปื่อยนั่นแหละ

Juttan in love~ @Juttan_sama @KyomoTai ไทกะใจร้าย~ (TT  TT)

 

เจสซี่ได้แต่นั่งอมยิ้มกับบทสนทนาของเพื่อนผ่านทางโซเชียลแอพลิเคชันชื่อดังที่มีรูปนกเป็นสัญลักษณ์ ถ้าไม่ติดว่าเขาอยู่บนรถไฟที่มีผู้โดยสารอยู่มากพอสมควร เขาคงหัวเราะก๊ากออกมาแล้ว

เจ้าของทวิตเตอร์ที่ใช้ชื่อว่า Juttan in love~ คือ ทานากะ จูริ มือกีต้าร์ของวง SixTONES วงดนตรีที่เจสซี่เป็นนักร้องนำอยู่ จูริมักจะชอบเต๊าะ ชอบจีบ เคียวโมโตะ ไทกะ นักร้องนำอีกคนของวงออกสื่ออยู่บ่อย ๆ จนดูเหมือนหมาหยอกไก่ ขณะที่ไทกะก็ชอบทำตัวเย็นชาหรือที่หลาย ๆ คนเรียกว่า ซึน ใส่จูริประจำ แต่การจิกกัดจากไทกะและการกีดกันจากโมริตะ มิวโตะ เพื่อนสนิทของไทกะก็ไม่ได้ทำให้จูริเต๊าะนักร้องนำคนสวยน้อยลงเลยสักนิด และนั่นก็เป็นสิ่งที่เจสซี่อิจฉาในตัวอีกฝ่ายเป็นอย่างมาก

โดยปกติแล้วเขาค่อนข้างเป็นคนเฟรนด์ลี่ที่เข้ากับคนอื่น ๆ ได้ง่าย มีเพื่อนเยอะแยะและเป็นคนที่ค่อนข้างเปิดเผย ถ้าพูดไปแล้วเกิดผลดีมากกว่าเสียก็ไม่เคยจะปิด ยกเว้นก็แต่เรื่องของหัวใจของตัวเองที่เจสซี่ไม่กล้าพูดได้แต่เก็บเอาไว้ให้มิดชิดที่สุดเท่าที่จะทำได้

เขาสไลด์หน้าจอโทรศัพท์ดูสิ่งที่เพื่อน ๆ ทวีตกันมายาวเหยียดก่อนจะสะดุดกับทวีตหนึ่งของนักศึกษาคณะบัญชี มือคีย์บอร์ดวงเดียวกันกับเขา

หมาป่าเดียวดาย @HokuHokuHokuto . 5 ชั่วโมงที่แล้ว

การรักใครสักคนเนี่ยยากเนอะ

ไม่มีใครตอบทวีตแต่มีคนกดไลค์และกดรีทวีตอยู่หลายคน เจสซี่กดไลค์ทวีตนั้น ไม่มีอะไรจะบรรยายความรู้สึกของเขาต่อสถานการณ์ความรักของตัวเองได้ตรงมากเท่านี้อีกแล้ว

แม้จะรู้ว่ามัตสึมุระ โฮคุโตะเป็นคนที่ชอบเพ้อไปเรื่อย บางครั้งก็มักทวีตอะไรเรื่อยเปื่อย แต่เขาก็อดนึกทบทวนดูไม่ได้ว่าโฮคุโตะกำลังพูดถึงใครอยู่ เขาค่อนข้างกระวนกระวายมากพอควรที่เจ้าของทวีตดูเหมือนจะกำลังมีความรักโดยที่เขาไม่รู้เรื่องอะไรเลยสักนิด

ชายหนุ่มรู้ตัวมาเป็นปีแล้วว่าตัวเองหลงรักเพื่อนร่วมวงคนนี้ ช่วงแรกที่รู้ตัว เขาต้องใช้เวลาทำใจอยู่นาน ถึงจะไม่ได้ต่อต้านคนที่มีความรักกับเพศเดียวกัน แต่ก็ไม่เคยคิดว่าจะมีสักวันที่ตนเองจะหันมารักผู้ชายอย่างจริง ๆ จัง ๆ ไม่ใช่ผู้ชายหุ่นบางหน้าหวานจนสวยกว่าผู้หญิงอย่างไทกะ แต่เป็นผู้ชายตัวหนา ๆ ที่เป็นแมนแท้ ๆ เตี้ยกว่าเขาไปบ้างแต่ก็สูงเกินมาตรฐานชายญี่ปุ่นไปโข ซ้ำยังมีหน้าหล่อ ๆ ที่เรียกให้สาว ๆ มาหลงได้หลงดีอีกต่างหาก เขามั่นใจมากว่าถ้าพูดความรู้สึกไปตรง ๆ อีกคนคงรังเกียจเขาจนมองหน้ากันไม่ติดแน่

และนั่นก็เป็นเหตุผลที่ทำให้เจสซี่เลือกจะเก็บความในใจเอาไว้เสมอมา

เขานั่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจพิมพ์ข้อความลงทวิตเตอร์ของตัวเอง ก่อนจะเก็บมันลงกระเป๋ากางเกง เมื่อรถไฟแล่นเข้ามาจอดที่สถานีปลายทาง

Kinki FOREVER!! @Masaya_JC . เมื่อสักครู่

 การรักใครสักคนไม่ใช่เรื่องยาก เพราะการแอบรักข้างเดียวมันยากยิ่งกว่า

 

หมาป่าเดียวดาย @HokuHokuHokuto . 5 นาทีที่แล้ว

ยิ่งฉันใกล้เธอเท่าไหร่ ยิ่งอยากจะเผยใจ เมื่อสบสายตาก็ยิ่งหวั่นไหว มันยากเหลือเกินจะเก็บซ่อนความรักเอาไว้

เจสซี่มองเนื้อเพลงที่โฮคุโตะทวีตด้วยสายตาอ่านยาก นับวันอีกคนจะทวีตเพ้อถึงคน ๆ นั้นบ่อยมากขึ้นทุกที ตั้งแต่ทวีตแรกเมื่อสองอาทิตย์ก่อนจนวันนี้นับเป็นสิบทวีตได้แล้ว ไม่ว่าจะเป็น

ใกล้เพียงเอื้อม แต่ไกลเกินคว้า หรือ ทำอะไรไม่ได้นอกจากได้แต่คิดถึง แม้แต่ อยากเป็นคนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ แต่ก็รู้ว่านั่นไม่ใช่ที่ของเรา และอื่น ๆ อีกมาก

และที่ทำให้เจสซี่เคืองมากที่สุด คือ ทวีตเนื้อเพลงที่เขาแต่งและนำมาให้วงเล่น คนอื่น ๆ ก็แซวเจ้าของทวีตกันว่าโปรโมตเพลงวงตัวเองอะไรกันไป แต่เจสซี่รู้ดีว่าเนื้อเพลงนั่นสื่อถึงคนในใจของอีกฝ่ายซึ่งมันทำให้เจสซี่อยากเดินเข้าไปกระชากตัวมือคีย์บอร์ดของวงแล้วตะโกนใส่หน้าว่าคนในฝันของเขาก็คือโฮคุโตะนั่นแหละ

“เฮ้ย ทำไรอยู่วะ เจสซี่”

เสียงเรียกพร้อมมือที่ฟาดลงเต็มแรงที่หลังของเขาทำให้คนโดนฟาดหันไปมองคนมาใหม่อย่างขุ่นเคือง

“เจ็บนะ จูริ ฟาดมาได้”

จูริส่งยิ้มกว้างให้เพื่อนก่อนจะทรุดตัวลงนั่งข้าง ๆ บนม้านั่งตัวประจำของพวกเขา ชะเง้อหน้ามองโทรศัพท์ในมือคนที่นั่งอยู่ก่อนแล้วเอ่ยขึ้น

“เล่นทวิตอยู่เหรอ อะ โฮคุโตะมันเพ้ออีกแล้วนี่หว่า พักนี้เพ้อบ่อยนะเนี่ย” เจสซี่ยักไหล่ทีหนึ่ง กดปิดล็อกหน้าจอโทรศัพท์แล้วเก็บลงกระเป๋ากางเกง และเปลี่ยนเรื่องคุย โดยไม่ทันสังเกตว่าเพื่อนร่างผอมเลิกคิ้วขึ้นกับการกระทำของเขา

“แล้วชินทาโร่ล่ะ ไม่มาด้วยกันเหรอไง”

“อาจารย์เรียกคุยเรื่องโปรเจ็กต์อะ เลยจะตามมาทีหลัง แล้วไทกะล่ะ ไม่ได้อยู่ด้วยกันเหรอ”

“เห็นว่าจะไปซื้อของกับมิวโตะก่อนเดี๋ยวค่อยมาน่ะ”

จูริกับโมริโมโตะ ชินทาโร่ มือกลองของวง เรียนอยู่คณะวิศวกรรมศาสตร์ด้วยกัน ขณะที่เขากับไทกะเรียนอยู่คณะดุริยางคศาสตร์ เพราะฉะนั้นจึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่จะเห็นจูริกับชินทาโร่ไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อย ๆ และเห็นเขากับไทกะมาซ้อมดนตรีหลังเลิกคลาสพร้อมกัน

“โฮคุโตะกับโคจิก็ยังไม่มา”

“คงมาพร้อมกันเหมือนเดิมแหละ”

“นั่นสินะ” ตึกคณะบัญชีที่โฮคุโตะเรียนอยู่กับตึกคณะครุศาสตร์ที่โคจิ ยูโกะ มือเบสของวง เรียนอยู่ติดกัน ทั้งสองคนจึงมักจะรอมาด้วยกันเสมอ

“อ้าว พูดถึงก็มาเลย… ที่รัก~ หายไปไหนกับมิวโตะมาอะ เค้าคิดถึง~” มือกีต้าร์ร่างผอมพูดอ้อนพลางส่งสายตาปิ๊ง ๆ ให้กับไทกะที่เดินตรงมาหาพวกเขาพร้อมกับโฮคุโตะและยูโกะซึ่งเจสซี่สันนิษฐานว่าคงไปเจอกันระหว่างทาง

ไทกะทำหน้าย่นใส่จูริ แล้วเดินไปนั่งตรงกันข้ามกับเจสซี่โดยไม่พูดอะไรกับจูริสักคำ ทำให้จูริทำหน้างอนและเริ่มแกล้งโวยวาย ให้เพื่อนคนอื่น ๆ หัวเราะเยาะ

“อะไรกันอะ ที่รักเมินเค้าอย่างนี้ได้ยังไง ใจร้าย”

“อย่าว่าแต่เคียวโมโตะเลย เป็นฉัน ฉันก็หนี” โฮคุโตะว่ากลั้วหัวเราะและนั่งลงข้าง ๆ ไทกะ ขณะที่ยูโกะทรุดตัวลงนั่งข้าง ๆ เจสซี่ทั้งที่ยังหัวเราะไม่หยุด

“นั่นสิ”

“พวกนายอะ ใจร้ายเหมือนกันหมดเลย ฉันอยู่กับเจสซี่ก็ได้ เจสซี่~ พวกนี้แกล้งฉัน~”

คนโดนเรียกเบี่ยงตัวหนีคนที่กำลังจะโผเข้ามาเกาะ ยิ่งทำให้จูริงอนเข้าไปใหญ่ ชายหนุ่มพองแก้มออกราวกับน่ารักนักหนา แต่ในความเป็นจริงแล้วกลับดูกวนประสาทจนคนมองผลัดกันตบหัวคนงอนไปคนละทีสองทีด้วยความรักและเอ็นดู

“ไม่ต้องมาทำแก้มป่องเลย คิดว่าตัวเองเป็นเด็ก ๆ รึไงที่จะได้ทำแบบนี้แล้วน่ารัก โทษที หาความน่ารักไม่เจอเลยสักนิด” ไทกะว่า ปรายตามองคนที่ยังคงทำแก้มป่องไม่เลิกทั้งที่เพิ่งโดนรุบตบหัวไป อันที่จริงออกจะป่องมากกว่าเดิมเสียด้วยซ้ำ

“ปากร้ายมาก แต่น่ารัก เพราะงั้นให้อภัย”

คนโดนชมกัดริมฝีปากล่างเหมือนพยายามกลั้นยิ้ม สะบัดหน้าที่ออกสีชมพูจาง ๆ ไปอีกทาง ขณะที่คนฟังอีกสามคนพร้อมใจกันโห่ใส่คนพูดและพากันหัวเราะมันทั้งโต๊ะ กระทั่งชินทาโร่ที่เพิ่งเดินมาถึงได้แต่ขมวดคิ้ว ถามด้วยความสงสัย

“โห่อะไรกันน่ะ พวกนาย มีอะไรกันเหรอ”

“ไม่มีอะไรหรอกชินจัง ทุกคนก็แค่ทึ่งในความรักของฉันเท่านั้นเอง” ชินทาโร่ทำหน้าเอือมใส่เพื่อนร่วมคณะ แล้วนั่งลงข้าง ๆ โฮคุโตะที่ชวนอีกฝ่ายคุยทันที

เจสซี่มองภาพของโฮคุโตะกับชินทาโร่ตรงหน้า ปกติโฮคุโตะก็มักตัวติดอยู่กับชินทาโร่มาตั้งแต่สมัยมัธยมที่เรียนมาด้วยกันแล้ว แม้ว่าพอเข้ามหาลัยจะต้องแยกกันบ้างเพราะเรียนกันคนละคณะ แต่เมื่อไหร่ที่มีโอกาสอยู่ด้วยกัน นักศึกษาบัญชีก็ชอบเข้าไปกระแซะติดกับหนุ่มวิศวะเหมือนแต่ก่อน และนั่นก็ทำให้เจสซี่อดคิดไม่ได้ว่าคนที่โฮคุโตะพูดถึงคือชินทาโร่หรือเปล่า

ใช่ว่าเขาไม่เคยลองถามเพื่อนคนอื่น ๆ ดูว่าโฮคุโตะแอบชอบใครอยู่รึเปล่า แต่ทุกคนก็พูดเหมือนกันว่าคงเป็นแค่อาการเพ้อเรื่อยเปื่อยของเจ้าตัวเหมือนอย่างที่เป็นมา มีเพียงเจสซี่คนเดียวที่คิดต่างออกไป และมันก็ทำให้เขาเผลอจับสังเกตอีกคนอยู่ตลอด

“เจสซี่ เป็นอะไรไปน่ะ” ยูโกะสะกิดถาม เมื่อเห็นว่าเขามัวแต่มองคู่ซี้ตัวติดกันคู่นั้นบ่อย ๆ ยูโกะเป็นคนที่จับสังเกตอะไรต่อมิอะไรได้ไวเสมอ ยิ่งโดยเฉพาะกับเจสซี่ที่เห็นหน้ากันมาตั้งแต่อนุบาลจนสนิทกันมากที่สุดในกลุ่ม ความรู้สึกของยูโกะยิ่งไวเป็นพิเศษ

“เปล่าหรอก… นี่ไปซ้อมกันได้รึยัง ไปได้แล้ว ซ้อม ๆ ๆ ๆ”

 

Kinki FOREVER!! @Masaya_JC . 20 นาทีที่แล้ว

 ช่วยทำให้ฉันมั่นใจมากพอจะสารภาพรักออกไปทีสิ

“แน่ใจนะว่าไม่ได้มีอะไรน่ะเจสซี่”

“ก็บอกแล้วไงว่าเปล่า”

“แน่เหรอ ฉันว่าช่วงนี้นายดูไม่ค่อยปกตินะ”

“นั่นสิ นี่ยังไม่นับทวิตเตอร์ของนายด้วย”

เจสซี่กลืนน้ำลายแทบไม่ลงคอ สมแล้วที่เป็นยูโกะกับจูริ สังเกตเห็นทุกอย่างจริง ๆ

ตอนนี้พวกเขากำลังกลับบ้าน หลังจากไปกินข้าวด้วยกันหกคนหลังซ้อมเหมือนทุกที เจสซี่ จูริกับยูโกะที่บ้านใกล้กันจึงเดินกลับบ้านด้วยกันเหมือนทุกที

“บอกความจริงมาดีกว่าเจสซี่ นายชอบใครอยู่ใช่มั้ย”

มันอาจจะเป็นความผิดพลาดของชายหนุ่มลูกครึ่งเองที่ดันบ้าไปทวีตที่สื่อถึงความในใจของตัวเองเหมือนอย่างที่โฮคุโตะทำ ทั้งที่รู้ดีว่าบางทีโฮคุโตะก็แค่ทวีตไปเรื่อยเปื่อยเท่านั้น และยิ่งอีกคนมากดไลค์ทวีตของเขาแล้ว มันก็ทำให้เขาหงุดหงิดในใจมากขึ้นไปด้วย ความรู้สึกของพวกเขาแทบไม่ต่างกันเลยจริง ๆ ผิดก็แต่เขาชอบโฮคุโตะ แต่โฮคุโตะชอบใครก็ไม่รู้

“ก็… แอบชอบคน ๆ นึงอยู่น่ะนะ ความจริงก็ชอบเขามานานแล้วแหละ…”

“ชื่ออะไร เรียนอยู่ที่ไหน คณะเดียวกับนายปะ”

“แล้วสวยมั้ย น่ารักมั้ย ทำไมไม่เคยเห็นบอกกันมั่งเลยวะ” จูริกับยูโกะพร้อมใจกันระดมคำถามใส่ร่างสูงที่ต้องรีบยกมือขึ้นเบรกเพื่อน

“พอเลย รัวแบบนั้นใครจะไปตอบทัน”

“งั้นเอาคำถามแรก ชื่ออะไร”

เจสซี่นิ่งไป ท่าทางดูอึกอักเล็กน้อย เพราะไม่รู้จะบอกไปยังไงดี ถึงเขาจะมั่นใจว่าสองคนตรงหน้าเก็บความลับให้เขาได้ แต่การบอกว่าแอบชอบเพื่อนอีกคนที่เป็นผู้ชายเหมือนกันมันก็ทำใจได้ยากอยู่ แต่แน่ล่ะว่าท่าทางของเจสซี่ย่อมไม่พ้นสายตาของเพื่อนสองคนที่มองตากันเป็นเชิงบอกว่า ว่าแล้ว

“โฮคุโตะสินะ” ยูโกะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ ตามด้วยจูริที่พูดขึ้นขำ ๆ เมื่อเห็นใบหน้าขาวซีดเป็นกระดาษของเจสซี่ที่แสดงความตกใจชัดเจน

“เดายากที่ไหนล่ะ นายน่ะเคยปิดบังอะไรพวกฉันได้ด้วยเหรอไง”

“คือ… พวกนายไม่… เอ่อ…” เจสซี่พูดอะไรไม่ออก สมองรันวุ่นวายไปหมดจนเหมือนจะระเบิดออกได้

“พวกฉันไม่อะไร ถ้าถามว่ารังเกียจมั้ย ก็ไม่หรอก ก็แค่แบบ เอ๋ ชอบหมอนั่นงั้นเหรอเนี่ย แต่อย่างที่บอกพวกฉันอะเดาได้แล้ว เพราะงั้นก็เลยเฉย ๆ อะ” จูริว่าพลางยกแขนขึ้นกอดคอเพื่อนที่ดูเหมือนจะช็อกค้างไปแล้ว

“นั่นสิ ถึงจะคิดว่าโฮคุโตะเนี่ยนะ แต่ก็ไม่ได้อะไรยังไงเท่าไหร่หรอก โฮคุโตะเองก็มีข้อดีเหมือนกันละนะ ถึงจะชอบทำตัวบ้า ๆ บอ ๆ เพ้อเจ้อไปบ้างก็เหอะ” ยูโกะกอดคอเจสซี่อีกข้างหนึ่งแล้วพูดต่อจากเพื่อน

เจสซี่มองหน้าทั้งสองคนสลับกันไปมา ก่อนจะเอ่ยถามเสียงเบาด้วยความไม่แน่ใจ

“พวกนายโอเคจริง ๆ น่ะเหรอ”

“ก็โอเคน่ะสิ แต่ถ้าถามนะ ไปสารภาพรักได้ละ เก็บไว้ทำไมไม่ทราบ”

“พวกนายก็เห็นทวิตเตอร์ของหมอนั่นนี่นา โฮคุโตะคงจะแอบชอบใครสักคนอยู่นั่นแหละ ยังไงก็แห้วอยู่ดี”

จูริกับยูโกะหันมองหน้ากันอีกครั้ง ก่อนที่จูริจะปล่อยมือออกจากคอเพื่อนแล้วพูดขึ้น “อย่างฉันเนี่ย ก็แห้วเหมือนกันไม่ใช่เหรอ”

คนที่กำลังเครียดเพราะแอบรักเพื่อนตัวเองมองหน้าเพื่อนสนิทตั้งแต่เด็กด้วยความสงสัย ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าอีกฝ่ายกำลังพูดถึงเรื่องไหน

“แต่ไทกะเองก็ยังไม่ได้ชอบใครนี่นา นายก็ยังมีโอกาสนี่”

“ใช่มั้ยล่ะ ฉันถึงได้พยายามบอกรักไทกะมันทุกวันเลยไง แสดงออกให้เขารู้ซะว่าเรารักเขา อย่างน้อย ๆ คนอื่น ๆ ที่คิดจะเข้ามาจีบจะได้ไม่กล้าไง”

ยูโกะที่ตัดสินใจฟังเงียบ ๆ อดกลั้นขำกับความคิดของหนุ่มวิศวะไม่ได้ ไอ้การบอกรัก คอยเต๊าะ คอยตื๊อทุกครั้งที่มีโอกาสของจูริเนี่ย เขาไม่ได้เรียกว่าพยายามทำให้รู้ว่ารักแล้ว อย่างนี้น่ะ เขาเรียกว่ากันท่าเป็นหมาหวงก้างชัด ๆ แทบไม่ต่างจากที่จูริด่ามิวโตะเพื่อนของไทกะที่พยายามเข้ามาขัดขวางจูริไม่ให้สร้างความรำคาญให้ไทกะมากไปกว่านี้สักนิดเลย

“แต่นายก็ยังมีโอกาสเพราะไทกะยังไม่ได้ชอบใครนี่ แต่โฮคุโตะน่ะแสดงออกชัดเลยนะว่ามีใครในใจอยู่แล้ว” คำแย้งของชายหนุ่มทำให้เพื่อนสองคนมองหน้ากันเป็นเชิงปลง ดูเหมือนว่าเจ้าตัวจะไม่ได้สังเกตเห็นอะไรเหมือนกับที่พวกเขาเห็นเลยสักนิด

“ให้ตายสิ  ฉันไม่คิดว่านายจะทึ่มกับเรื่องพวกนี้เลยนะ เจสซี่” จูริบ่นพลางยกมือขึ้นกุมขมับและส่ายหน้าอย่างระอา

“ช่วยไม่ได้นี่นา ถ้าเทียบกับพวกเราแล้ว หมอนี่น่ะแทบไม่มีประสบการณ์ในเรื่องพวกนี้ จะเดาไม่ออก ไม่รู้เรื่องก็ช่วยไม่ได้หรอกน่า ปกติ” ยูโกะออกรับหน้าแทน ในบรรดาพวกเขาหกคนต่างก็เคยมีแฟนกันมาหมดแล้วทั้งนั้น ยกเว้นเจสซี่ที่ไม่เคยมีความรักอย่างจริงจังอยู่คนเดียว แฟนที่คบกับหมอนี่ก็คบกันไปงั้น ๆ ก่อนจะเลิกกันไปหลังคบกันได้แค่เดือนเดียว

“รู้ แต่ก็ไม่นึกว่าจะขนาดนี้นี่หว่า…” จูริพูดก่อนจะหันไปบ่นพึมพำอะไรสักอย่าง ทิ้งให้เจสซี่มองอย่างงง ๆ แล้วหันกลับมาหายูโกะต่อ

“ตกลงว่าพวกนายหมายความว่ายังไงกันน่ะ ฉันไม่เข้าใจ” ยูโกะเพียงแต่ยิ้มให้กับคำถามของเจสซี่แล้วเอ่ยตอบชนิดที่ไม่ได้ทำให้อะไร ๆ มันกระจ่างขึ้นเลยแม้สักนิดเดียว

“เอาเป็นว่านายไม่ต้องคิดอะไรมากให้ปวดหัวหรอก แค่เดินเข้าไปสารภาพรักซะก็จบ”

“หา?”

“ทำอย่างที่โคจิบอกอะแหละ ดีแล้ว อะ ถึงบ้านฉันแล้ว ฉันไปก่อนนะ เจอกันพรุ่งนี้ที่ห้องซ้อม” ว่าจบจูริก็วิ่งตรงไปยังบ้านของตัวเองทันที ก่อนจะหันกลับมาโบกมือลาให้เพื่อนอีกสองคนอย่างร่าเริงแล้วเข้าบ้านไป

“มันจะดีแน่เหรอ โคจิ หมอนั่นเป็นผู้ชายนะ แถมยังเป็นเพื่อนร่วมวงด้วย ถ้ามองหน้ากันไม่ติดจะยุ่งเอานะ”

“ดีสิ เชื่อฉันเถอะน่า ถ้าโฮคุโตะมันรังเกียจพวกชอบเพศเดียวกัน มันคงไม่เล่นบ้าบอคอแตกเป็นเพื่อนจูริจนถึงตอนนี้หรอก แล้วอีกอย่างนายเองก็รู้ หมอนั่นน่ะใจดี ถึงจะไม่ได้ชอบนายแบบนั้น แต่หมอนั่นก็ต้องยอมเป็นเพื่อนกับนายเหมือนเดิมอยู่แล้ว เอาล่ะ ฉันเข้าบ้านก่อนนะ ราตรีสวัสดิ์”

ว่าจบ คนตัวเตี้ยกว่าก็ยกมือขึ้นขยี้หัวเพื่อน แล้วเดินเข้าบ้านไปอีกคน ทิ้งให้หนุ่มลูกครึ่งยืนถอนหายใจอยู่ที่เดิม ถึงแม้ว่าจะเห็นด้วยกับยูโกะเรื่องจูริและเรื่องที่โฮคุโตะเป็นคนใจดี แต่ไอ้เรื่องที่จะเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมได้มั้ยน่ะ เขาไม่มีความมั่นใจเลยสักนิดเดียว

 

หมาป่าเดียวดาย @HokuHokuHokuto . 3 ชั่วโมงที่แล้ว

ความกลัวมีอิทธิพลกับฉันมากเกินไปจนทำให้ฉันไม่กล้าเดินหน้าต่อ

โฮคุโตะมองหน้าจอแท็บเล็ตของตัวเองอย่างหงุดหงิด เจสซี่พูดถึงคนคนนั้นอีกแล้ว นี่มันหมายความว่ายังไงเนี่ย ไอ้ทวีตที่ว่า จะพูดอย่างไรให้เธอเข้าใจความรู้สึกของฉัน ก็พูดว่าฉันรักเธอไปง่าย ๆ พูดไม่เป็นรึไงวะ เอาแต่พร่ำเพ้อลงทวิตเตอร์อยู่ได้

แต่ถึงจะนึกด่าเพื่อนอยู่ในใจแบบนี้แต่โฮคุโตะเองก็รู้ว่าไอ้คำด่าทั้งหลายนั่นก็เข้าตัวเขาเองทั้งหมดเช่นกัน

เขาคิดเกินเลยกับเจสซี่มากกว่าเพื่อน

โฮคุโตะค้นพบความจริงนี้มาได้สักพักใหญ่ ๆ แล้ว ราวสองสามเดือนได้ เมื่อพวกเขาเล่นเกม Truth or Dare กัน แล้วไทกะถามเจสซี่ที่เลือก Truth ว่ามีจูบแรกเมื่อไหร่ โอเค พวกเขาหกคนเป็นเพื่อนกันมานานตั้งแต่สมัยเรียนม.ต้นด้วยกัน ใครมีแฟนกี่คน ชื่ออะไรบ้าง หน้าตาเป็นยังไงพวกเขาก็รู้กันหมดแหละ เรื่องจูบแรกนี่ก็ใช่ว่าไม่เคยคุยกัน แต่เจสซี่มักจะชอบบ่ายเบี่ยงอยู่เสมอเพราะนิสัยขี้อายของเจ้าตัวซึ่งพวกเขาก็ไม่อยากแกล้งอีกฝ่ายจนงอนหนักเลยยอมเปลี่ยนประเด็นไปซะ กระทั่งวันนั้นที่ไทกะถามขึ้นมา พวกเขาถึงได้รู้

มันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ก็แค่เจสซี่ถูกแฟนคนแรก (หรือจะเรียกว่าเป็นแฟนคนเดียวนชีวิตของมันดี) ที่อายุมากกว่าถึง 3 ปี ดึงตัวเข้าไปจูบ และทั้งคู่ก็เลิกรากันไปตั้งแต่พวกเขายังอยู่ม.4 จนตอนนี้อยู่ปีสองแล้ว แถมเจสซี่เองก็ไม่ได้นึกรักผู้หญิงคนนั้นด้วย ยิ่งทำให้จูบที่ว่าไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรสักนิด แต่โฮคุโตะกลับรู้สึกไม่พอใจเอาซะได้ ไม่พอใจที่ผู้หญิงคนนั้นเป็นจูบแรกของเจสซี่ ไม่พอใจที่เจสซี่หัวเราะให้กับจูบนั่น ไม่พอใจน้ำเสียงที่บ่งชัดว่านึกถึงความหลัง ไม่พอใจเอามาก ๆ

โฮคุโตะไม่ได้หลงรักใครเป็นครั้งแรก เขาเคยหลงรัก แอบรัก สมหวัง และอกหักมาก่อนแล้ว เขารู้ว่าความรู้สึกจริง ๆ ของตัวเองที่มีต่อเจสซี่ที่เขาค้นพบมันคืออะไรโดยไม่ต้องใช้เวลาไตร่ตรองเลยสักนิด ประเด็นมันอยู่ที่อีกคนเป็นเพื่อนสนิทที่จะมองหน้ากันติดมั้ยถ้าเขาพูดออกไป ไม่นับเรื่องที่ว่าเจสซี่เองก็เป็นผู้ชาย ถึงเจ้าตัวจะสนิทกับจูริที่แสดงออกชัดเจนว่าชอบไทกะที่เป็นผู้ชายเหมือนกันได้อย่างสนิทใจ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าถ้าเป็นตัวเองแล้วอีกฝ่ายจะยอมรับมันได้ง่ายดายนัก

และเมื่อคิดเรื่องนี้ไม่ตก เขาจึงกดทวีตว่า การรักใครสักคนเนี่ยยากเนอะ ออกไปแบบลอย ๆ ไม่ได้คิดอะไรมากนัก แต่เรื่องมันดันพลิกกลับตาลปัตรเมื่อเจสซี่ดันทวีตว่า การรักใครสักคนไม่ใช่เรื่องยาก เพราะการแอบรักข้างเดียวมันยากยิ่งกว่า

ไม่ต้องสงสัยเลยว่ามันมีที่มาจากทวีตของเขาซึ่งเขารู้ดีว่าเจ้าตัวคงไม่รู้ว่าเขาพูดถึงอีกฝ่ายอยู่ และนั่นก็ทำให้เขาเผลอทวีตถึงอีกฝ่ายหนักขึ้น และผลที่ได้รับกลับมาคือการที่เจสซี่ทวีตถึงคนคนนั้นบ่อยมากขึ้นตามไปด้วย

ชายหนุ่มวางแท็บเล็ตในมือลงเมื่อมีคนเดินเข้ามาในห้องซ้อมดนตรีประจำของพวกเขา ไทกะส่งยิ้มให้กับเขาเช่นเดียวกับเขาที่ส่งยิ้มให้ 1 ใน 2 นักร้องนำเสียงดีของวง

“มาเร็วนะ” ไทกะทักขณะวางกระเป๋าเป้ลงบนมุมหนึ่งของห้องที่มีกระเป๋าของโฮคุโตะวางอยู่ก่อนแล้ว

“อาจารย์ยกคลาสกะทันหันน่ะ นายเองก็มาเร็วนะ วันนี้ไม่มีเรียนนี่”

“ก็เพราะไม่มีเรียนนั่นแหละถึงได้มาก่อนเวลาได้ แล้วนี่ทำอะไรอยู่น่ะ เล่นทวิตเหรอ” ชายหนุ่มร่างบางชะโงกหน้ามองแท็บเล็ตที่เพื่อนวางบนม้านั่งข้างตัวก่อนจะทรุดตัวลงนั่งบนม้านั่งบ้าง

“อือ”

“จะว่าไปพักนี้นายทวีตถึงใครเนี่ย บ่อยมากเลยนะ” ไทกะว่าขำ ๆ แต่แน่ล่ะว่าคนฟังไม่ได้ขำไปด้วยสักนิด

“ใช่คนที่ฉันคิดอยู่รึเปล่า”

โฮคุโตะหันกลับไปมองคนพูดทันที ตาคมหรี่ลงเล็กน้อย พลางย้อนถาม

“แล้วนายคิดว่าเป็นใครล่ะ” ไทกะยิ้มมุมปาก มองโฮคุโตะที่หรี่ตามองแล้วเอ่ยตอบ

“เจสซี่”

โฮคุโตะยักไหล่ ไม่แปลกที่ไทกะจะเดาได้ อันที่จริงเขาก็คิดไว้แหละว่าเพื่อนร่วมวงคนอื่น ๆ คงพอจะเดากันได้ จากทวิตเตอร์ของเขาที่เหมือนจะทวีตมากเกินไปหลังจากทวีตของอีกฝ่ายเมื่อวันนั้น แต่เขาอดไม่ได้ พอเห็นทวีตของเจสซี่เกี่ยวกับคนคนนั้นของเจ้าตัวทีไร เขาก็เผลอทวีตอะไรตอบไปทุกที

“อยากรู้มั้ยว่าทำไมฉันถึงรู้ ไม่สิ ทำไมพวกเราถึงรู้”

“ไม่แปลกใจหรอกที่รู้กันน่ะ” ไทกะหัวเราะเบา ๆ กับคำพูดของเพื่อน

“ไม่คิดจะปิดกันตั้งแต่แรกแล้วสินะ”

“ก็แค่คิดว่าพวกนายคงพอเดากันได้เท่านั้นแหละ แต่ถ้าให้ฉันเดานะ ไม่นับเจสซี่ อีกคนที่ไม่รู้เรื่องก็คงเป็นชินทาโร่ล่ะมั้ง” โฮคุโตะพูดกลั้วหัวเราะ สองคนนี้หัวช้ากับเรื่องพวกนี้จะตาย ถ้าเป็นเรื่องอื่น ๆ ล่ะก็รู้ดีตลอดแหละ

“จริง รู้กันหมด ยกเว้นสองคนนั้นนั่นแหละ… แล้วนายคิดจะบอกเจสซี่มั้ย”

คนกำลังมีความรักส่ายหน้า “ฉันไม่คิดจะบอกหรอก ให้หมอนั่นไปสารภาพรักสาวคนนั้นก่อน ถ้าสมหวังก็แล้วไป ถ้าไม่เดี๋ยวฉันค่อยเสียบแทน” พูดไปก็หัวเราะไป โฮคุโตะจึงไม่ทันเห็นไทกะที่ขมวดคิ้วเหมือนจับสัมผัสได้ว่าเพื่อนกำลังล้อเล่นกลบเกลื่อนอะไรบางอย่าง

“งั้นเหรอ กลัวสินะ นายน่ะ”

รอยยิ้มของโฮคุโตะเปลี่ยนไปจากขำขันเป็นรอยยิ้มบาง ๆ คนสูงกว่าเอนหลังพิงผนังเก็บเสียงด้านหลัง มองไมโครโฟนบนขาตั้งบริเวณหน้าห้องก่อนจะพูดขึ้น

“แล้วนายไม่คิดว่ามันน่ากลัวหรือไง คนที่ชอบเป็นผู้ชายเหมือนกัน แล้วยังเป็นเพื่อนสนิทที่อยู่ด้วยกันมานานอีก ฉันน่ะนับถือจูริมากเลยนะที่กล้าพูดอะไรแบบนั้นออกมาได้”

ชื่อของจูริดูเหมือนจะทำให้ไทกะตัวเกร็งขึ้นมาหน่อยซึ่งโฮคุโตะก็ไม่แปลกใจกับปฏิกิริยานั้น ก็คนที่จูริแสดงความรักด้วยมาตลอดก็คือไทกะนี่นะ

“ถ้าไม่ได้ชอบก็บอกไปตรง ๆ สิ ปล่อยให้หมอนั่นตื๊อมาตลอดแบบนี้น่ะ ไม่รำคาญเหรอ”

คำพูดของโฮคุโตะทำให้ไทกะนั่งก้มหน้าเงียบ ๆ ไม่พูดตอบอะไร มือคีย์บอร์ดที่เห็นแบบนั้นจึงเอ่ยต่อ

“ยกเว้นแต่ว่า นายเองก็ชอบหมอนั่นเหมือนกัน”

“หมอนั่นก็เต๊าะไปเรื่อยเปื่อยนั่นแหละ วันก่อนก็ไปกอดอิวาฮาชิ แล้วยังไปแซวเรย์อะอยู่เลย”

ชื่อของรุ่นน้องร่วมมหาลัยที่ค่อนข้างจะคุ้นเคยเป็นอย่างดีทำให้โฮคุโตะเลิกคิ้วขึ้น เอียงคอเล็กน้อยก่อนจะปล่อยระเบิดที่ทำให้ไทกะหันกลับมาโวยวาย

“หรือว่าหึง”

“ไม่ใช่สักหน่อย! ใครจะไปหึงเจ้านั่นกันล่ะ นายเองก็เถอะ เอาแต่กลัวนั่นกลัวนี่อยู่แบบนี้ ระวังเจสซี่มันจะไปหลงรักคนอื่นเข้าจริง ๆ ก็แล้วกัน” ว่าเสร็จ ไทกะก็เดินไปนั่งที่ม้านั่งอีกตัวพร้อมกับหยิบหูฟังขึ้นมาเสียบฟังเพลงตัดขาดจากโลกภายนอก ทิ้งให้โฮคุโตะนั่งทบทวนเรื่องของตัวเองอยู่เงียบ ๆ คนเดียว

“อ้าว มากันแล้วเหรอ”

เสียงเปิดประตูทำให้ทั้งโฮคุโตะและไทกะหันไปมองพร้อมกัน เพื่อนร่วมวงอีกสี่คนทยอยกันเดินเข้ามาพลางส่งเสียงทักทาย โหวกเหวกกันเหมือนที่เป็นประจำ

“นี่ โฮคุโตะ” เสียงเรียกจากคนที่เป็นประเด็นเมื่อครู่ทำให้โฮคุโตะที่ยังคงนั่งอยู่ที่ม้านั่งเงยหน้าขึ้นมองอีกฝ่ายพลางนึกสงสัยกับท่าทางลุกลี้ลุกลนแปลก ๆ ของเจสซี่

“ว่าไง ดูท่าทางแปลก ๆ นะนาย”

“เอ่อ ก็ ไม่ได้มีอะไรมากหรอก… คือ.. เย็นนี้ว่างมั้ย ไปซื้อของเป็นเพื่อนหน่อยสิ” คำชวนที่โฮคุโตะได้แต่ขมวดคิ้วมุ่น ปกติถ้าจะไปซื้อของหรืออะไรที่ไปกันแค่สองคน คนที่เจสซี่จะชวนไปด้วยคนแรกคือยูโกะที่นับได้ว่าสนิทกันมากที่สุด ทำไมจู่ ๆ ถึงมาชวนเขาได้กัน

“แล้วโคจิล่ะ”

“ไม่ว่างอะ เห็นว่าต้องกลับไปทำรายงานต่อ อีกอย่างนายมีเซ้นส์การแต่งตัวนี่นา ได้นายช่วยเลือกเสื้อผ้าให้ก็สบายใจได้เลย” โฮคุโตะยิ่งคลางใจกับคำตอบของเจสซี่มากขึ้นไปอีก จริงอยู่ที่หลาย ๆ คนบอกว่าเขาแต่งตัวดี แต่เจสซี่ก็มักจะบ่นอยู่เสมอว่าเขาแต่งตัวดีเกินไป แล้วนึกอะไรขึ้นมาถึงได้จะให้เขาไปช่วยเลือกเสื้อผ้าให้ทั้งที่สไตล์การแต่งตัวของพวกเขานี่ไปกันคนละทางเลย

หรือว่าจะให้เขาช่วยเลือกเสื้อผ้าใส่ไปเดท

“ได้สิ” เจสซี่เผยรอยยิ้มกว้างออกมาทันทีที่โฮคุโตะตอบตกลง รอยยิ้มเจิดจ้าที่ทำให้โฮคุโตะนึกอยากกลับคำมันเสียเดี๋ยวนั้น ยิ้มกว้างขนาดนี้ หาเสื้อผ้าไปเดทกับคนคนนั้นชัวร์

 

Kinki FOREVER!! @Masaya_JC . 25 นาทีที่แล้ว

แค่ได้มีโอกาสอยู่ข้าง ๆ ก็ดีเท่าไหร่แล้ว

“โฮคุโตะ เสร็จยัง” เจสซี่ส่งเสียงเรียกโฮคุโตะอย่างร่าเริง แม้จะพอเห็นสายตาล้อเลียนของจูริ และรอยยิ้มกว้างแทนคำแซวจากยูโกะก็ไม่ได้ทำให้อารมณ์ดี ๆ ของชายหนุ่มร่างสูงกร่อยลงได้สักนิด ไม่เอาน่า นี่เขากำลังจะได้ไปเดทกับคนที่แอบชอบมานานเลยนะ ถึงจะอ้างว่าให้ไปช่วยเลือกเสื้อผ้าให้ก็เถอะ แต่กว่าจะทำใจชวนอีกคนตามที่ยูโกะกับจูริแนะนำได้เขาก็หมดกำลังใจไปโข เพราะฉะนั้นเมื่อโฮคุโตะตอบตกลงแล้ว จะไม่ให้เขาอารมณ์ดีได้ยังไง

“อือ ๆ แป๊บนึง จะเสร็จแล้ว… โอเค เรียบร้อย”

“งั้นก็ไปกัน พวกฉันกลับกันก่อนนะ เจอกันพรุ่งนี้” เจสซี่คว้าข้อมือของอีกคน หันมาโบกมือลาให้เพื่อนที่เหลือแล้วจูงโฮคุโตะออกจากห้องซ้อมไป พยายามทำตัวสบาย ๆ แบบไม่ได้คิดอะไรทั้งที่ใจเต้นโครมครามไม่เป็นส่ำกับข้อมือที่ตัวเองจับอยู่ ถึงจะไม่รู้ว่าทำไมโฮคุโตะถึงไม่ดึงมือออก แต่เจสซี่ก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมาก เพราะแค่ควบคุมอัตราการเต้นของหัวใจก็แทบไม่มีสมองไว้คิดอย่างอื่นแล้ว

ทว่าเมื่อมาถึงห้างสรรพสินค้าแล้ว คนที่เป็นฝ่ายจูงอีกคนเข้าร้านโน้นออกร้านนี้กลับเป็นโฮคุโตะเสียเองซึ่งแน่ล่ะว่าเจสซี่ไม่ปฏิเสธใด ๆ ทั้งสิ้นและปล่อยให้คนที่ตัวเตี้ยกว่าจัดการเอาชุดโน้นชุดนี้มาทาบกับตัวเขา และเดินไปลองชุดต่าง ๆ ตามคำสั่งแต่โดยดี

เจสซี่มองภาพสะท้อนของตัวเขาเองในกระจก ถึงจะเคยบ่นว่าอีกฝ่ายแต่งตัวดีเกินไปยังไง แต่ก็ต้องยอมรับว่าเซ้นส์ด้านแฟชั่นของโฮคุโตะดีมากจริง ๆ ชุดที่อีกคนเลือกให้นอกจากจะเหมาะกับเขาแล้วยังไม่หลุดจากสไตล์ที่เขาชอบด้วย เรียกได้ว่าถูกใจเขามากเลยทีเดียว

“เจสซี่ เสร็จรึยัง รีบ ๆ ออกมาได้แล้ว” เสียงเร่งที่ดังมาจากข้างนอกทำให้เจสซี่รีบเก็บของแล้วเปิดประตูห้องลองชุด ก้าวออกไปยืนข้างนอกให้คนเลือกชุดพินิจพิจารณา

“อืม ตัวนี้ใส่ขึ้นจริง ๆ ด้วยแฮะ” รอยยิ้มพึงพอใจของโฮคุโตะที่ส่งมาให้เรียกรอยยิ้มของเจสซี่ออกมาเช่นกัน คนตรงหน้าเขาดูสนุกกับการเลือกเสื้อผ้าให้เขามาก และเขาที่เห็นแบบนั้นก็พลอยสบายใจไปด้วย

“ต่อไปลองตัวนี้กับตัวนี้ดูนะ” คนแต่งตัวเก่งว่าพลางส่งเสื้อกับกางเกงให้เขาเอาเข้าไปลอง แล้วเจ้าตัวก็หันไปดูเสื้อผ้าต่อทิ้งให้เขาเดินกลับเข้าห้องลองเสื้อเปลี่ยนชุดใหม่พร้อมรอยยิ้มกว้าง มาเดินซื้อของด้วยกันสองคนเนี่ย มีความสุขจริง ๆ เลยนะ

“เดี๋ยวไปหาอะไรกินกันมั้ย” เจสซี่พูดหลังจ่ายเงินค่าเสื้อผ้าเสร็จแล้วกำลังเดินออกจากร้าน โฮคุโตะก้มลงดูนาฬิกาเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้า

“เอาสิ แล้วนายอยากกินอะไรอะ”

“แล้วแต่นายเลย วันนี้นายมาช่วยฉันเลือกเสื้อผ้าแล้ว เพราะงั้นฉันจะตามใจนายเป็นการตอบแทนแล้วกัน”

โฮคุโตะหัวเราะเบา ๆ กับคำพูดของคนที่เดินอยู่ข้าง ๆ ซึ่งเสียงหัวเราะนั้นก็ทำให้เจสซี่อดยิ้มออกมาไม่ได้

“เลี้ยงใช่มั้ย”

“ได้สิ แต่อย่าแพงมากนะ หมดตังค์ไปกับค่าเสื้อผ้าแล้ว” เขาตอบรับกลั้วหัวเราะ ไม่ได้พูดเกินจริงแต่อย่างใด เพราะเสื้อผ้าที่โฮคุโตะเลือกให้ราคาค่อนข้างสูงพอสมควร แต่ก็ใช่ว่าเขาจะบ่นอะไรได้ โฮคุโตะชิงพูดดักเขาไว้ก่อนแล้วว่า “เสื้อผ้าร้านนี้น่ะ ราคาสูงก็จริงแต่คุณภาพก็ดีตามไปด้วย ใช้ได้นานจนคุ้มแน่นอน ฉันใส่อยู่ รับประกันเลย”

“งั้นเอาเป็นราเมงที่ร้านข้างสถานีรถไฟที่ไปกินกันประจำแล้วกัน คงไม่กระเป๋าฉีกใช่มั้ย” โฮคุโตะแหย่ ทำให้เขาอดมองค้อนอีกคนไม่ได้ แต่คนโดนค้อนก็ไม่ได้นึกอยากง้อแต่อย่างใด เพราะเจ้าตัวเอาแต่หัวเราะ เขาจึงพลอยหัวเราะตามคนตัวเตี้ยกว่าไปด้วย

“ถ้าฉันบอกว่าไม่พอนายจะเลี้ยงฉันแทนมั้ยล่ะ”

“ก็ได้ เดี๋ยวนายไม่มีค่ารถไฟกลับบ้านจะแย่เอา” โฮคุโตะแหย่อีก คราวนี้เจสซี่เริ่มรู้สึกงอนจริง ๆ แล้ว

“แกล้งฉันเข้าไป สนุกนักสินาย”

หนุ่มลูกครึ่งไม่ได้สนใจคำตอบที่ได้รับสักนิด เมื่อคนตรงหน้าส่งรอยยิ้มหวานที่มาพร้อมกับนัยน์ตาเป็นประกายซึ่งตรึงสายตาของเจสซี่เอาไว้ได้อยู่หมัด “สนุกสิ วันหลังจะแกล้งอีกเยอะ ๆ เลย”

เขาพยายามเก็บอาการแม้จะหุบยิ้มไม่ลงก็ตาม “แล้วแต่นายแล้วกัน… เราไปกินข้าวกันเถอะ ฉันเริ่มหิวแล้ว”

“อือ”

 

“อิ่มจัง เดี๋ยวนายจะกลับบ้านเลยรึเปล่าน่ะ” โฮคุโตะเอ่ยปากถามเจสซี่ที่เอาแต่กดอะไรสักอย่างอยู่กับมือถือมาสักพักแล้ว ตอนนี้พวกเขาเพิ่งจะออกจากร้านราเม็งและกำลังอยู่ในช่วงตัดสินใจว่าจะเอาอย่างไรต่อ

“เจสซี่… เจสซี่… นี่ เจสซี่!!”

“หือ อะไรเหรอ โฮคุโตะ ไม่เห็นต้องเสียงดังเลย” คนเรียกชักเริ่มโมโห นั่งอยู่ด้วยกันสองคน ยังเอาแต่เล่นโทรศัพท์อยู่ได้ เรียกตั้งนานไม่ได้ยินแล้วยังมาหาว่าเขาเสียงดังอีกต่างหาก

“นายนั่นแหละเรียกตั้งนานไม่ได้ยิน”

“อ่า โทษที ๆ แล้วมีอะไรเหรอ”

“ฉันถามว่านายจะกลับบ้านเลยรึเปล่า” ให้ตายสิ เขาเผลอใช้น้ำเสียงไม่ดีออกไปซะแล้ว

สีหน้าของเจสซี่ดูเจื่อนลงไปเล็กน้อย แต่ก็ยังตอบคำถามของโฮคุโตะแต่โดยดี “ก็คงจะกลับเลยน่ะ นี่ก็เย็นมากแล้วด้วย นายเองก็ควรรีบกลับเหมือนกันนะ”

โฮคุโตะพยักหน้ารับ อันที่จริงเขาไม่ค่อยอยากกลับบ้านสักเท่าไหร่เลย อันที่จริงต้องบอกว่าเขาไม่อยากจากอีกคนไปเลยต่างหากถึงจะถูก ถึงจะเป็นการช่วยเลือกเสื้อผ้าให้อีกคนไปเดท แต่เขาก็สนุกและมีความสุขมากกับการมาเที่ยวครั้งนี้

“แล้วนายจะไปเดทเมื่อไหร่เหรอ”

“เอ๊ะ” เจสซี่เงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยดวงตาเบิกกว้าง แสดงชัดถึงความงุนงง จนเขาเองก็เริ่มงงไปด้วยแล้วเหมือนกัน

“อ้าว ก็นายให้ฉันช่วยเลือกชุดให้นายใส่ไปเดทกับคนที่นายชอบทวีตถึงบ่อย ๆ ไม่ใช่เหรอ” คราวนี้เจสซี่แทบอ้าปากค้าง

“เดี๋ยว เข้าใจผิดแล้ว ฉันไม่ได้กำลังหาเสื้อผ้าใส่ไปเดทที่ไหนสักหน่อย แค่อยากได้เสื้อผ้าใหม่เฉย ๆ เอง ไปเอาความคิดแบบนั้นมาจากไหนเนี่ย”

โฮคุโตะรู้สึกเหมือนหน้าร้อนขึ้นนิดหน่อยกับการกังวลจนคิดมากเกินของตัวเอง “ก็เห็นช่วงนี้นายพูดถึงคนคนนั้นบ่อยนี่นา แถมปกตินายก็ชอบว่าฉันว่าแต่งตัวดีเกินไป พอมาถามก็เลยนึกว่าอยากได้เสื้อผ้าไปใส่เดทกับคนคนนั้นนี่…”

โฮคุโตะเงยหน้าขึ้นมองคนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ หลังจากได้ยินเสียงหัวเราะขื่น ๆ สายตาของเจสซี่ที่มองมายังเขาดูหมองลงอย่างที่โฮคุโตะเองก็ไม่รู้ว่าทำไม แต่ที่แน่ ๆ มันทำให้เขารู้สึกเหมือนหายใจไม่ออก

“ไม่รู้จริง ๆ ด้วยสินะ โฮคุโตะ”

โฮคุโตะไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น เขาพูดอะไรผิดตรงไหน ทำไมรอยยิ้มบางนั่น ดวงตาคู่นั้นถึงได้ชวนให้รู้สึกใจหาย เขาอยากถามแต่ลำคอกลับแห้งผาก

“งั้นก่อนกลับ ไปเดินเล่นกัน”

 

พวกเขาเดินไปตามทางเท้าริมถนนใหญ่มาได้สัก 5 นาทีแล้ว และพระอาทิตย์เองก็เริ่มตกดินแล้วเช่นกัน แต่โฮคุโตะก็ยังไม่รู้ว่าเจสซี่จะพาเขาไปหยุดที่ไหน เขาเดินตามหลังคนข้างหน้าไปเรื่อย สมองที่ปกติทำงานได้รวดเร็วมาตอนนี้กลับคิดอะไรไม่ออก มันตื้อตันไปหมด

เจสซี่มาหยุดอยู่ที่บริเวณริมแม่น้ำแล้วเดินนำลงไปนั่งที่ตลิ่ง โฮคุโตะจึงเดินตามลงไปนั่งข้าง ๆ พวกเขานั่งอยู่ตรงนั้นด้วยกันเงียบ ๆ ดูพระอาทิตย์ตกดินริมแม่น้ำ บรรยากาศรอบข้างดูสงบเงียบ แต่ไม่ใช่กับในหัวของโฮคุโตะที่เริ่มกลับมาทำงาน และเหมือนจะทำงานดีเกินไปจนกลายเป็นว่าเขาเริ่มคิดมาก กระวนกระวายอยู่ภายใน

“ฉันขอพูดอะไรหน่อยได้มั้ย คือ ฉันรู้นะว่านี่มันบ้ามาก ๆ นายฟังแล้วอาจจะโกรธฉันก็ได้ แต่ฉันก็คิดว่าฉันควรพูดมันจริง ๆ นั่นแหละ” พอเห็นว่าเขากำลังฟังอยู่เงียบ ๆ เจสซี่ก็พูดต่อ

“ฉันคิดเรื่องนี้มานานแล้วล่ะ เป็นปี ๆ แล้ว ไม่รู้ด้วยว่าไอ้ความรู้สึกพวกนี้มันเกิดขึ้นมาเมื่อไหร่ ตอนแรกฉันคิดว่าอาจจะเพราะอยู่ด้วยกันมานาน สนิทกันมานานก็เลยผูกพัน โอเค พวกเราอยู่ด้วยกันมานานก็จริง แต่ก็ไม่ใช่แค่พวกเราสองคนซักหน่อย และถ้าให้นับจริง ๆ ฉันอยู่กับโคจิมานานกว่านายตั้งเยอะ แถมยังสนิทกับคนอื่น ๆ มากกว่านายอีกต่างหาก ไม่รู้ทำไมฉัน…” คนพูดเว้นจังหวะไปครู่หนึ่ง หายใจเข้าลึก ก่อนจะหันกลับมาสบตากับโฮคุโตะแล้วพูดต่อ

“ฉันถึงชอบนาย”

เหมือนโลกหยุดหมุนไปโดยปริยาย โฮคุโตะกะพริบตาปริบ มองหน้าอีกคนอย่างไม่อยากเชื่อ เขากำลังฝันอยู่เหรอ ฝันอยู่ใช่มั้ย

และเพื่อพิสูจน์ โฮคุโตะก็หยิกแขนตัวเองเต็มแรง

“โอ๊ย!! เจ็บ!”

“เดี๋ยวสิ! นายทำบ้าอะไรของนายเนี่ย เป็นรอยแดงหมดแล้ว” เจสซี่ร้อง คว้าแขนของเขาไปดู ถึงปากจะร้องโวยวาย แต่มือที่จับแขนเขาก็อ่อนโยนจนรู้สึกได้

“ยังดีนะที่เป็นแค่รอยแดง ไม่ถึงกับเลือดตกยางออก กลับบ้านไปทายาด้วยล่ะ จู่ ๆ ก็หาเรื่องให้ตัวเองเจ็บตัว..”

“ก็มันสงสัยนี่นา” เจสซี่เงยหน้าจากแขนของโฮคุโตะมามองสบตากับเจ้าตัว ขมวดคิ้วมุ่นอย่างงุนงงกับคำพูดของอีกฝ่าย

“สงสัยบ้าอะไรต้องหยิกแขนตัวเองเนี่ย ถ้าสงสัยว่าฉันพูดจริงพูดเล่นก็ต้องถามฉันสิ หยิกแขนตัวเองจะไปรู้ได้ยังไง ทำอย่างกับพิสูจน์ว่าฝันอยู่รึเปล่าไปได้ แล้วบอกเลยว่าฉันไม่ได้พูดเล่นนะ ฉันพูดจริง”

โฮคุโตะหัวเราะคิก “ก็ฉันสงสัยว่าตัวเองกำลังฝันอยู่รึเปล่า ถ้านี่เป็นความฝัน ก็ไม่อยากจะตื่นเท่าไหร่เลยแฮะ”

คนเพิ่งสารภาพรักหมาด ๆ เอียงคอนิดหนึ่งราวกับกำลังประมวลผล ก่อนที่นัยน์ตาจะพราวระยับขึ้นเหมือนเพิ่งเข้าใจอะไรบางอย่าง ใบหน้าคมเผยรอยยิ้มกว้างที่โฮคุโตะลงความเห็นว่ามันสว่างสดใสเหลือเกิน

“นี่หมายความว่านายตอบรับความรู้สึกฉันแล้วใช่มั้ย”

“อือ ชอบนายเหมือนกัน” เพียงเท่านั้นเจสซี่ก็ดึงแขนที่จับอยู่รั้งร่างของโฮคุโตะเข้ามาในอ้อมกอด เขายิ้ม ยกมือกอดอีกคนตอบ ซุกหน้าลงกับบ่ากว้าง และเริ่มหัวเราะเมื่อนึกถึงทวีตทั้งหลายแหล่ตลอดสองสามอาทิตย์ที่ผ่านมาของเขากับคนที่กำลังกอดเขาอยู่

เจสซี่ผละออกไปเล็กน้อย แม้ว่ามือทั้งสองข้างจะยังโอบเอวคนตรงหน้าอยู่ก็ตาม โฮคุโตะที่มัวแต่ขำไม่ได้สนใจการกระทำของอีกคนที่ดูจะงง ๆ กับเสียงหัวเราะของเขาสักเท่าไหร่ ก็นะ สรุปว่าคนคนนั้นของเจสซี่ในทวิตเตอร์ก็คือเขา แล้วที่ผ่านมาเขาก็หึงตัวเองมาตลอดเนี่ยนะ หึงจนบ้าไปทวีตเพ้อเจ้ออะไรก็ไม่รู้เป็นสิบทวีต ถ้าจูริกับชินทาโร่รู้เข้ามีหวังเขาคงโดนล้อไปเป็นชาติแน่

“อะไรของนายอีกล่ะ โฮคุโตะ ตะกี้ก็หยิกแขนตัวเอง คราวนี้ก็หัวเราะไม่หยุด ฉันควรจับนายไปเช็กสมองรืเปล่าเนี่ย”

เขายกมือขึ้นโบกแทนการปฏิเสธ พยายามควบคุมตัวเองให้เข้าสู่สภาวะปกติ “ฉันแค่ขำน่ะ คิดดู ฉันก็นั่งหึงคนที่นายทวีตถึงมาตลอด สุดท้ายก็กลายเป็นว่าคนที่ฉันหึงก็คือตัวฉันเอง แล้วฉันก็บ้าไปทวีตเพ้อเจ้อแข่งกับนายเนอะ”

คราวนี้เจสซี่ก็หัวเราะลั่นออกมาเหมือนกัน ก้มลงเอาจมูกชนกับจมูกของโฮคุโตะ ถูไปมาแล้วแนบหน้าผากเข้าด้วยกัน โฮคุโตะได้แต่ยิ้มกว้างทั้งขำทั้งอายกับการกระทำแบบไร้สติในช่วงที่ผ่านมา แต่อย่างน้อยเขาก็เบาใจไปอย่างหนึ่งว่าคงไม่ใช่แค่เขาคนเดียวที่เผลอทำอะไรแบบนั้นไป

“ฉันก็พอกันล่ะ แค่ทวีตนายทวีตเดียว ฉันก็คิดเป็นตุเป็นตะ โมโหนายด้วยซ้ำที่เอาเนื้อเพลงที่ฉันแต่งถึงนายไปทวีตให้ใครก็ไม่รู้ที่สุดท้ายแล้วก็เป็นฉันเอง ตลกดีชะมัด”

“นั่นสิ พวกเราสองคนเนี่ย บ้าเนอะ”

เจสซี่กดจูบหนัก ๆ ลงบนริมฝีปากเขาทีหนึ่งแล้วพูดว่า “เพราะงั้นถึงต้องอยู่ด้วยกันไง”

Kinki FOREVER!! @Masaya_JC . 2 ชั่วโมงที่แล้ว

รักช่วงเวลาที่ได้อยู่ด้วยกัน แต่ที่รักมากที่สุดคือคนที่อยู่ข้าง ๆ ตอนนี้แหละ

 

OMAKE~

Juttan in relationship~ @Juttan_sama . 1 ชั่วโมงที่แล้ว

@KyomoTai เปิดตัวแฟนอย่างเป็นทางการ แฟนใครเนี่ย น่ารักที่สุดเลย

HAPPY LIFE with YUGO @COACH-KOCHI @Juttan_sama @KyomoTai ตกลงว่าคบกันแล้วเหรอ ยินดีด้วยนะ~

Yakiniku DAISUKI!!!! @Shin-0n-The-Beach @Juttan_sama @KyomoTai ยินดีด้วยยยย

C00LEST SH0UKI @MoroToBeStar @Juttan_sama @KyomoTai แบบนี้มันต้องฉลองงงงงงงง

SixTONES_Hime – samA @KyomoTai @Juttan_sama ทำไมต้องประกาศลงทวิตด้วยเล่า

Juttan in relationship~ @Juttan_sama @KyomoTai ก็เค้าอยากให้ทุกคนรู้ว่าคนสวยมีเจ้าของแล้วไง จะได้ไม่มีพวกเหลือบไรมายุ่ง

ไทจางงงงง!! @MyuMyu_Kawaii @Juttan_sama @KyomoTai ไทกะจะคบกับไอ้หมอนี่จริง ๆ เหรอ คิดดีแล้วเหรอ (TT TT)

Just Falling in Love @Masaya_JC @Juttan_sama @KyomoTai ยินดีด้วย ทางนี้ก็อยากเปิดตัวบ้างเหมือนกันอะ

Juttan in relationship~ @Juttan_sama @Masaya_JC เห็นมะ บอกแล้วว่าบอก ๆ ไปเถอะ ไม่ต้องคิดอะไรให้มาก

HAPPY LIFE with YUGO @COACH-KOCHI @Masaya_JC ต้องแสดงความยินดีกับอีกคู่ด้วยสินะ

Yakiniku DAISUKI!!!! @Shin-0n-The-Beach @Masaya_JC @Juttan_sama @COACH-KOCHI หมายความว่าไงอะ เจสซี่จีบใคร สารภาพรักกับใคร ทำไมฉันไม่รู้

Juttan in relationship~ @Juttan_sama @Shin-0n-The-Beach เค้ารู้กันหมดทั้งวงแล้ว ยกเว้นนายคนเดียวนั่นแหละ ความรู้สึกช้ามาก

SixTONES_Hime – samA @KyomoTai @Masaya_JC @HokuHokuHokuto คุยกันแล้ว?

Yakiniku DAISUKI!!!! @Shin-0n-The-Beach @Juttan_sama ก็คนมันไม่รู้นี่นา พวกนายอะแหละ มีอะไรก็ไม่ยอมบอกฉันสักคำ

Yakiniku DAISUKI!!!! @Shin-0n-The-Beach @Juttan_sama @KyomoTai @HokuHokuHokuto @Masaya_JC @COACH-KOCHI แล้วเรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ ของเจสซี่เกี่ยวอะไรกับโฮคุโตะอะ

หมาป่าเดียวดาย @HokuHokuHokuto @KyomoTai @Masaya_JC คุยกันเรียบร้อยแล้วล่ะ แล้วก็คบกันแล้วด้วย

Yakiniku DAISUKI!!!! @Shin-0n-The-Beach @Juttan_sama @KyomoTai @HokuHokuHokuto @Masaya_JC @COACH-KOCHI เดี๋ยวนะ เจสซี่กับโฮคุโตะงั้นเรอะ!? พวกนายไปสปาร์คกันตอนไหน ทำไมไม่บอกฉันสักคำอะ

Juttan in relationship~ @Juttan_sama @Shin-0n-The-Beach คู่นี้เขาดราม่าในทวิตเตอร์กันเป็นอาทิตย์แล้ว ไม่ได้ดูเลยเหรอไงนาย

HAPPY LIFE with YUGO @COACH-KOCHI @Juttan_sama @Shin-0n-The-Beach เอาน่า ไม่รู้ก็ช่วยไม่ได้นี่นา ชินทาโร่ก็ความรู้สึกช้าแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไรแล้วนี่

Yakiniku DAISUKI!!!! @Shin-0n-The-Beach @COACH-KOCHI ถ้าจะพูดขนาดนี้ล่ะก็นะ…

Yakiniku DAISUKI!!!! @Shin-0n-The-Beach @HokuHokuHokuto @Masaya_JC พวกนายต้องเล่าให้ฉันฟังด้วย ทำเหมือนฉันเป็นส่วนเกินของวงไปได้ พวกนายใจร้ายมาก!!!!

หมาป่าเดียวดาย @HokuHokuHokuto @Shin-0n-The-Beach อย่างอนน้า~ เดี๋ยวซื้อกล้วยให้กิน

Yakiniku DAISUKI!!!! @Shin-0n-The-Beach @HokuHokuHokuto ฉันไม่ใช่กอริล่านะเว้ย จะได้กินกล้วย

หมาป่าเดียวดาย @HokuHokuHokuto @Shin-0n-The-Beach LOL

Just Falling in Love @Masaya_JC @HokuHokuHokuto @Shin-0n-The-Beach อย่าแกล้งกอริล่าสิ โฮคุโตะ เดี๋ยวก็อาละวาดกรงพังหรอก

หมาป่าเดียวดาย @HokuHokuHokuto @Masaya_JC @Shin-0n-The-Beach จริงด้วย

Yakiniku DAISUKI!!!! @Shin-0n-The-Beach @HokuHokuHokuto @Masaya_JC ก็บอกแล้วไงว่าไม่ใช่กอริล่า! แล้วก็ไม่ได้โดนจับขังอยู่ในกรงด้วย!!!

Juttan in relationship~ @Juttan_sama @HokuHokuHokuto @Masaya_JC @Shin-0n-The-Beach แยกย้าย ๆ กอริล่าจะอาละวาดแล้ว

Yakiniku DAISUKI!!!! @Shin-0n-The-Beach @Juttan_sama จะต้องให้บอกอีกกี่ครั้งว่าฉันไม่ใช่กอริล่า!!!!!!!

 

Advertisements